Czy wielokrotne fluktuacje masy ciała u sportowców mogą zwiększać ryzyko nadwagi w późniejszym życiu?

 In Artykuły, Dieta, Sporty walki

W 2006 r. w Finlandii opublikowano badanie obserwacyjne w celu sprawdzenia, jak wielokrotne fluktuacje masy ciała u młodych zawodników sportów z limitami wagowymi, wpływają w późniejszym życiu na ryzyko nadwagi i otyłości.

Kohorta składała się z 1838 elitarnych sportowców płci męskiej, którzy reprezentowali Finlandię w najważniejszych międzynarodowych zawodach w latach 1920-1965. Wśród nich było 370 zawodników dyscyplin charakteryzujących się występowaniem limitu wagowego. Dokonywali oni wielokrotnie redukcji oraz przyrostu masy ciała w celu wypełnienia limitu przed zawodami. Byli wśród nich bokserzy, zapaśnicy oraz zawodnicy podnoszenia ciężarów. W grupie kontrolnej znajdowali się zawodnicy tych dyscyplin, którzy utrzymywali stabilną masę ciała, natomiast w trzeciej grupie znajdowali się inni sportowcy.

Celem badania była weryfikacja zmian masy ciała, BMI oraz częstotliwości występowania nadwagi i otyłości na przestrzeni lat od 20 roku życia. W tym celu przeprowadzono kwestionariusz w latach 1985, 1995 oraz 2001.

Zawodnicy dokonujący fluktuacji wagowych zyskali 5,2 jednostek BMI od 20 roku życia do uzyskania średniej, maksymalnej masy ciała w wieku 58,7 lat. Zawodnicy z grupy kontrolnej uzyskali przyrost 4,2 jednostki BMI do 58,5 roku życia, a inni sportowcy 3,3 jednostki BMI do 62.5 roku życia.

Proporcja osób otyłych (BMI≥30kg/m2) była największa wśród zawodników dokonujących wahań masy ciała w trakcie kariery sportowej zarówno w 1985 oraz 1995 roku. W 2001 r. zawodnicy w tej grupie częściej byli otyli od pozostałych sportowców, natomiast w grupie kontrolnej odnotowano podobną ilość przypadków otyłości. Zwiększony przyrost masy ciała nie był związany z nawykami zdrowotnymi byłych sportowców (palenie tytoniu, spożywanie alkoholu, spożywanie wysoko tłuszczowego mleka lub aktywność fizyczna).

Wyniki badania potwierdzają doniesienia z innych prób ze świata nauki i świadczą, że zawodnicy sportów z limitami wagowymi (bokserzy, zapaśnicy, ciężarowcy) dokonujący fluktuacji wagowych w trakcie kariery sportowej mogą być bardziej predysponowani do wystąpienia nadwagi i otyłości po zakończeniu kariery.

Oczywiście BMI nie jest idealnym wskaźnikiem do oceny składu ciała, chociaż autorzy badania zaznaczają, że różnice w grupie badanych były na tyle znaczące, że nie mogły być związane wyłącznie z przyrostem masy mięśniowej. Warto byłoby przeprowadzić badanie w podobnej populacji dokonując analiz składu ciała z precyzyjnym pomiarem % poziomu tkanki tłuszczowej.

Warto również zwrócić uwagę, że badani sportowcy dokonywali regularnej redukcji i przyrostu masy ciała w latach 1920-1965, a w tym czasie wiedza o skutkach nieumiejętnego odchudzania była praktycznie zerowa, co może znacząco wpływać na utrzymanie optymalnej masy ciała po zakończeniu kariery sportowej.

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/16568134

Zobacz także

Zostaw komentarz