Wpływ wyniku walki MMA na markery metaboliczne zawodników

 W kategorii Artykuły, Sporty walki

Ciekawym badaniem w kontekście sportów walki była interwencja przeprowadzona przez De Souza i wsp. w 2017 r. (https://www.researchgate.net/…/317336942_Acute_effect_of_a_…)

Celem tego badania była analiza wpływu wyniku walki sportowej na stężenia markerów metabolicznych u doświadczonych, profesjonalnych zawodników MMA (nie przyjmujących SAA 😄). 20 zawodników MMA podzielono na dwie grupy po 10 sportowców. Jedną grupę stanowili sportowcy którzy wygrali walkę, drugą przegrani. Czterokrotnie dokonywano poboru próbek krwi i oznaczano wskaźniki: 24 godziny przed (-24 godz.), jedną godzinę przed (-1 godz.), natychmiast po (0 godz.) i 24 godziny po walce (+ 24h). Badano w surowicy następujące markery metaboliczne: testosteron (T), kortyzol (C), mleczan (LAC), kinazę kreatynową (CK) i glukozę (GLU).

W wyniku uzyskanych danych zaobserwowano znaczny spadek T i stosunku T do C (T / C) między momentem -24 godz i 0 godz. oraz późniejszy wzrost między momentem 0h a + 24 h. Odwrotną korelację zaobserwowano dla C, który odpowiednio rósł w okresie -24h do 0h, a następnie spadał w okresie od 0h do +24h. Gwałtowny wzrost LAC i GLU natychmiast po walce był związany z wysiłkiem fizycznym i silną aktywacją beztlenowego systemu energetycznego. CK spadła między momentem -24 godz., a -1 godz. i rosła między momentem -1h, a 0h oraz 0h, a +24 h co również było związane z uszkodzeniem mięśni w trakcie rozgrzewki/walki.

Efekt grupowy zaobserwowano w zmiennych T, T / C i GLU. Co najciekawsze zaobserwowano istotne różnice w poziomach T u wygranych oraz przegranych. Najbardziej interesujące były różnice między poziomami T i C u zwycięzców i przegranych w momentach -24h, -1h, 0h i + 24h, w stosunku T / C w momentach -24h i 0h oraz w poziomach GLU w chwili 0h.

Zgromadzone dane z tego badania świadczą o kilku zjawiskach zaobserwowanych pomiędzy wynikiem walki MMA, a odpowiedzią hormonalną sportowców.

Wartości kortyzolu były znacznie wyższe przed walką (-24h i -1h) u przyszłych zwycięzców. Wyższy poziom kortyzolu w okresie przed walką mógł być związany z lepszym przygotowaniem organizmu do konkurencji, co mogło wpłynąć na poprawę postrzegania sytuacji, promując szybsze przetwarzanie informacji (istnieją oczywiście granice poziomu kortyzolu, który będzie korzystny w takiej sytuacji). W momencie +24h po walce doszło do spadku poziomu kortyzolu do takiego samego poziomu jak przy -24h. Zawodnicy wygrani mieli cały czas nieco wyższy poziom C.

Spadek poziomu testosteronu od -24h do 0h był związany prawdopodobnie ze stresem indukowanym rywalizacją sportową w MMA. Mogło to być związane również z narastającym stopniowo poziomem C od -24h do 0h. Przy każdym pobraniu zaobserwowano wyższy poziom T u sportowców wygranych w porównaniu do przegranych.

Spadający stosunek T / C od -24h do 0h świadczy o narastającym stresie metabolicznym przed walką. Wzrost, który nastąpił przy +24h po walce może być związany z koniecznością naprawy tkanek po walce i ukazuje potencjał anaboliczny, który powraca po ważnym wydarzeniu sportowym.
Najwyższy poziom CK został odnotowany przy +24h po walce. Był związany oczywiście z uszkodzeniami mięśni. Poziom natychmiast po walce był jedynie nieznacznie wyższy. Aby zweryfikować skalę uszkodzenia mięśni po treningu musimy odczekać kilkanaście godzin, aby wzrost CK był widoczny w wynikach badań.

W oparciu o dane przedstawione w tym badaniu oraz w innych badaniach wydaje się, że współzawodnictwo MMA powoduje silny stres metaboliczny i uszkodzenie mięśni, niezależnie od wyniku walki. Wynik walki wpływa jednak na parametry hormonalne sportowca. Zwycięstwo wydaje się być związane ze znacznie korzystniejszą odpowiedzią hormonalną organizmu sportowca m. in. z wyższym poziomem testosteronu.

Sprawdź inne wpisy

Zostaw komentarz

Start typing and press Enter to search