Dlaczego mocz po szparagach śmierdzi? Wyjaśnienie naukowe

Data i autor:

Dlaczego mocz po szparagach śmierdzi? Wyjaśnienie naukowe i właściwości zdrowotne szparagów

Dlaczego mocz po szparagach śmierdzi?

Czy kiedykolwiek zauważyliście, że po zjedzeniu szparagów Wasz mocz nabiera charakterystycznego, przykrego zapachu? To całkowicie normalne! Dlaczego mocz po szparagach tak śmierdzi? Szparagi zawierają kwas asparaginowy, który jest metabolizowany do związków siarki, takich jak metanotiol i thioester S-metylowy. Są to substancje lotne, które szybko uwalniają się z moczu. To właśnie one odpowiadają za ten intensywny zapach.

Naukowcy sądzili, że szparagi powodują u niektórych osób produkowanie śmierdzącego moczu. Okazuje się jednak, że prawdopodobnie nie smród, lecz zdolność do jego wyczuwania jest zmienna. Niezdolność do wyczuwania efektów działania tego warzywa nazywa się „anosmią szparagową”.

Co ciekawe, fakt, że nie wszyscy ludzie czują ten zapach, wynika z różnic genetycznych w zdolności wyczuwania tego aromatu oraz w różnicy w metabolizowaniu lotnych związkówBadania wykazują, że gen OR2M7 odpowiada za zdolność wykrywania tego zapachu. Osoby z określoną wersją tego genu mogą w ogóle nie czuć zapachu szparagowego moczu. Według badań anosmia szparagowa może dotyczyć aż 58% mężczyzn oraz 61,5% kobiet.

Kiedy najlepiej jeść szparagi?

Szparagi to jedno z najzdrowszych warzyw, które często pojawia się na naszych stołach w sezonie wiosennym. Warto sięgać po szparagi regularnie w maju i czerwcu. To właśnie wtedy jest sezon, kiedy są najlepsze. Niestety sezon na najsmaczniejsze szparagi nie trwa długo, więc warto korzystać z dobrodziejstw związanych z ich dostępnością jak najczęściej.

Jak najlepiej przyrządzać szparagi?

Szparagi można przyrządzić na wiele sposobów. Smaczne będą zarówno pieczone (w piekarniku lub airfryerze), grillowane, podsmażone, ugotowane w wodzie albo zrobione na parze. Można przyrządzić z nich również zupę.

Białe szparagi są twardsze i bardziej łykowate. W związku z tym należy pamiętać o ich obraniu, omijając główki. Zielone szparagi wystarczy wygiąć i pozbawić końcówki. Powinna pęknąć sama w miejscu, gdzie twarda część przechodzi w miękką.

Właściwości zdrowotne szparagów

Szparagi są prawdziwą skarbnicą składników odżywczych. Są bogate w witaminy, składniki mineralne i związki bioaktywne.

  • Są niskokaloryczne (ok. 20 kcal na 100 g), co czyni je idealnym składnikiem diety redukcyjnej.
  • Bogate w błonnik, który wspomaga trawienie i daje uczucie sytości.
  • Są doskonałym źródłem folianów (witamina B9), kluczowych dla syntezy DNA i zdrowia układu nerwowego.
  • Działają moczopędnie, wspierając zdrowie nerek i zapobiegając zatrzymywaniu płynów.
  • Są bogate w przeciwutleniacze: zawierają glutation, który chroni komórki przed stresem oksydacyjnym oraz flawonoidy, takie jak kwercetyna.
  • Stanowią źródło potasu, żelaza, wapnia, witamin K, C, A, E oraz witamin z grupy B.

Podsumowanie

Szparagi to nie tylko pyszne, ale i niezwykle zdrowe warzywo, które warto włączyć do diety. Ich charakterystyczny wpływ na zapach moczu jest całkowicie normalny i wynika z ich naturalnego składu chemicznego. Dlatego nie należy się tym martwić – to po prostu dowód na to, że korzystasz z ich prozdrowotnych właściwości! Jeżeli chciałbyś mieć plan żywieniowy, w którym znajdziesz przepyszne przepisy ze szparagami, zamów wizytę u naszego dietetyka.


Kliknij tutaj, aby rozwinąć listę źródeł

  1. 1. White, Robert H. “Occurrence of S-methyl thioesters in urines of humans after they have eaten asparagus.” Science 189.4205 (1975): 810-811.
    
  2. 2. Pelchat, Marcia Levin, et al. “Excretion and perception of a characteristic odor in urine after asparagus ingestion: a psychophysical and genetic study.” Chemical senses 36.1 (2011): 9-17.
    
  3. 3. Lison, M., S. H. Blondheim, and R. N. Melmed. “A polymorphism of the ability to smell urinary metabolites of asparagus.” Br Med J 281.6256 (1980): 1676-1678.
    
  4. 4. Markt, Sarah C., et al. “Sniffing out significant “Pee values”: genome wide association study of asparagus anosmia.” bmj 355 (2016).
    
keyboard_arrow_up